කඳුළ සහ නුඹ

නෙතු කෙමි
බොඳ කරන
උණු කඳුළ නොවී
ඒ කඳුළ
නිවාදමන
ඇහිපියක් වෙයන්
සබඳ...

තහංචි

කාසි කටු
මල් පඳුරු වල
හිරවුණු
අපේ ප්‍රේමයට
නිදහසේ
ඉගිලෙන්න
කොයින්ද ඉතින්
අත්තටු..

මතක රූ

දෛවයේ සරතැසට
නෙතු කෙවෙණියක රිදුමට
අවසඟව කඳුල ලඟ
රූ රටා මවයි
නුඹ මතක...

හිතේ සමාධිය

හුදකලාවද

ස්වර්ගයක්

නොවුනු තැන

අනේ මගේ

හිතේ සමාධිය

පෙති ඉහිරුණු

මලක් වගේ...

ඉටිපන්දම

පුරෝගෙන ඉටිකිරි

නෙතෙහි

බලා සිටින්නේ

නුඹ හඬන්නද?

අඬන්නට එපා නුඹ

අඬන්නට වේවි අපිටත්

දෝරෙ ගිය විට

ඉටිකිරි

මේසය පුරාවට..

පුංචි දෝණි

අහපන් කඳුළු කැට

ජීවිතේ කිසිම දවසක

රැඳෙන්නට එපා නුඹ

පුංචි දෝණිගෙ ඇස් වල,

ජීවිතේ අ යනු ආ යනු

කියාදුන්නත් නුඹ මට

ඈට තනියම

උහුලගන්නට බෑ නුඹව..

මගේ නෙතු කෙමි කඳුලෙන්

බොඳ වුනත් කම් නෑ

ආසයි දකින්නට දවසක

කඳුළු අතරින්

දෝණිගේ සිනහව....

වසත් කල අවසන්ය

පුංචි තණ පඳුරු වල

පිණි බිංදු එක් කරපු
කෝම්පිට්ටුව වටේ
ලෝකයක් ගොඩනගපු
ඒ සොඳුරු ළමා විය
ගෙවී ගියෙ නොකියාම...

'අ' යනු 'ආ' යනු අතර
සූත්‍රද ප්‍රමේයද
එකට ගෙන අකුරු කල
විදු මවුගෙ තුරුලෙ හිඳි
ඒ සොදුරු සිසු දිවිය
ගෙවී ගියෙ නොකියාම...

එකට බත් පත කාපු
එකට හිඳ ගී ගයපු
'කුප්පි' කැන්ටින් අතර
මිතු දමෙන් ගලා ගිය
සොඳුරු සරසවි දිවිය
ගෙවී ගියෙ නොකියාම..

කාලයේ සරදමින්
සිනහ කඳුළැලි මතින්
මේ ගෙවීගෙන ගියේ
ජීවිතේ සැහැල්ලුව
වගකීම් පවුරු නැති
ජීවිතේ වසන්තය

හෙටින් පසු කෙදිනවත්
වසන්තය යලි නොඒ,
සමනලුන් මෙන් ගෙවූ
සැහැල්ලුව යලි නොඒ,
දැන් ඉතින් ඇරඹුනේ
ඒ කටුක සිසිරයයි
රැහැන් පවුරින් බැඳුනු
ජීවිතේ සිරගෙයයි.......